In deze aquarel heb ik De Oude Toren van Heteren geschilderd als een rustig baken in het landschap. Wat mij hier vooral aansprak, was de eenvoud van de plek: de open weilanden, de zachte glooiing van het terrein en daar middenin die markante toren. Het licht was helder, maar ook zacht genoeg om het landschap een kalme en bijna verstilde sfeer te geven.
Ik heb geprobeerd om vooral dat ritme van licht en schaduw in het gras te vangen. De zon trekt lichte banen over het landschap, terwijl de schaduwpartijen juist voor diepte en rust zorgen. De toren en de bebouwing eromheen vormen het focuspunt, maar ik wilde ook dat de ruimte eromheen voelbaar bleef. Juist die openheid maakt deze plek voor mij zo sterk.
Wat ik mooi vind aan dit soort onderwerpen is dat ze iets tijdloos hebben. De Oude Toren staat daar bijna onveranderd in het landschap, omgeven door bomen, weilanden en lucht. In dit schilderij wilde ik niet alleen de plek zelf vastleggen, maar vooral ook de stille, landelijke sfeer die je daar ervaart.
