De Heksenbrug in Ochtendlicht

Tijdens het schilderen van de Heksenbrug voelde ik meteen die rustige, bijna verstilde sfeer die dit hoekje van Amersfoort zo bijzonder maakt. Het zachte ochtendlicht streek over het witte huis en de warme baksteen, terwijl de fietser op de brug net dat vleugje leven toevoegde. Ik speelde bewust met het koele water en de warme gevels om het contrast te versterken. De lichte kromming van de brug vormde mijn leidraad in de compositie. Het is een plek waar je even blijft staan, om te kijken, te ademen, en het tijdloze verhaal van de stad te voelen.