In deze aquarel heb ik de St. Antonispoort in Nijmegen vastgelegd op een moment waarop het zonlicht heel helder door de straat valt. Wat mij hier vooral aansprak, was het sterke contrast tussen de koele schaduwpartijen en de warme daken die vol in het licht liggen. Juist dat spel tussen licht en donker geeft deze plek voor mij spanning en sfeer.
De poort vormt het natuurlijke focuspunt van de compositie. Je blik wordt als vanzelf de straat in getrokken, richting de lichte opening en de kleine figuren in de verte. De fiets op de voorgrond en de rustige gevels geven het tafereel iets alledaags, terwijl het oude poortgebouw juist weer zorgt voor karakter en historie. Die combinatie van eenvoud en gelaagdheid vind ik mooi.
Met dit werk wilde ik niet alleen een herkenbare plek in Nijmegen schilderen, maar vooral ook het gevoel van een stil, zonnig moment in de stad. Een plek waar het licht de architectuur even helemaal naar zijn hand zet.
