Op Plaça de Sant Felip Neri viel het licht precies zoals ik het graag zie: zacht, schuivend langs de gevels en vol koele schaduwen die de warme muurkleuren laten oplichten. De stilte van het plein voelde bijna heilig, alsof de tijd er even stilstaat. Ik wilde vooral dat spel van licht en schaduw vastleggen, samen met de elegante lijnen van de nis en het beeld erboven. Het groene deurtje vormde voor mij een subtiel focuspunt. Een eenvoudig hoekje, maar vol sfeer, precies het soort plek waar Barcelona zijn rustige kant laat zien. Ik heb ter plekke een schets gemaakt en in mijn atelier besloten de compositie te spiegelen, zo krijg je een meer natuurlijke kijkrichting met het perspectief mee.
