Deze aquarel vangt een intiem moment in het Mauritshuis, waar een jonge vrouw in stille contemplatie staat voor Rembrandt van Rijns zelfportret. De turquoise tinten in het schilderij versterken de rustige, bijna verstilde sfeer van het moment.
Rembrandts zelfportret uit 1669 wordt gezien als een van zijn laatste werken. Met losse maar meesterlijke penseelstreken schilderde de ouder geworden kunstenaar zichzelf met diepe introspectie en veerkracht, slechts enkele maanden voor zijn overlijden. Deze aquarel verbeeldt de stille dialoog tussen kijker en kunstwerk — een plek waar kunst en leven elkaar ontmoeten, over de eeuwen heen.
